Religie

Najważniejszym historycznie aspektem judaizmu byt jego monoteistyczny charakter (wiara w istnienie jedynego boga). Monoteizm stał się cechą charakterystyczną nie tylko judaizmu, ale także chrześcijaństwa i islamu. Monoteizm zaczął obowiązywać w społeczności żydowskiej przed VII wiekiem naszej ery. Żydzi wierzyli, że zostali wybrani przez Boga, aby odziedziczyć ziemię Kanaan, dzięki ofierze z syna, którą Abraham był skłonny złożyć Jahwe. Izraelici mieli być wyprowadzeni z Egiptu przez Mojżesza. Wierzyli także, że we właściwym czasie powstanie na ziemi Królestwo Boże. Żydzi uważali świątynię jerozolimską za centrum swego kultu. Założyli królestwo, którego najwybitniejszymi władcami byli Dawid i Salomon, jednak rozpadło się ono na dwie części, z których północną podbili Asyryjczycy. Część południowa utrzymywała niepodległość do roku 586 p.n.e., gdy świątynia w Jerozolimie została zniszczona przez Babiończyków, a Żydzi dostali się w niewolę. W tym właśnie okresie mędrcy żydowscy, znajdując się z dala od ziemi ojczystej, postanowili spisać prawa swego ludu (jednoznaczne wtedy z tradycją religijną) i jego historię (tzw. rękopisy z Kumran).